از نظر سلامتی، بدیهی است که ریتم شبانه روزی اختلال زیادی دارد، بنابراین بسیاری از بیماری ها ممکن است فرصت استفاده از آن را پیدا کنند، مانند بروز سرطان کبد (HCC) در کشور ما و تعداد مرگ و میر بسیار زیاد است، قبل از اینکه محققان بر این باورند که ریتم شبانه روزی یک بیماری عمده کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) مربوط به HCC یک دست سیاه بزرگ پشت صحنه است.
اخیراً، گروه فو لونینگ در دانشکده پزشکی دانشگاه بیلور، آخرین نتایج تحقیقاتی را در مجله معروف ژورنال کبدی منتشر کرد و شواهد مستقیمی یافت که نشان میدهد اختلالات ریتم شبانهروزی توسعه HCC مرتبط با NAFLD را تسریع میکند: آزمایشهایی که روی یک موش انسانی انجام شد. مدل کبدی نشان داد که اختلال در ریتم شبانه روزی می تواند به طور مستقیم باعث ایجاد HCC مرتبط با NAFLD شود و توسعه HCC مرتبط با NAFLD را می توان با اختلال در ریتم شبانه روزی تسریع کرد. HCC مرتبط با NAFLD و متاستاز از راه دور HCC را از طریق برنامه ریزی مجدد رونوشت تسریع می کند!
این مطالعه نشان میدهد که صرفنظر از وضعیت رژیم غذایی مصرفشده توسط موشها، اختلال در ریتم شبانهروزی میتواند شریک HCC مرتبط با NAFLD باشد و مسیرهای مولکولی و ویژگیهای پاتولوژیک سلولهای کبدی موش ناشی از اختلال ریتم شبانهروزی بسیار شبیه به بیماران HCC انسانی است. بنابراین عادی سازی تدریجی ریتم های شبانه روزی می تواند بروز و متاستاز از راه دور HCC را کاهش دهد، بنابراین در مبارزه با سرطان کبد نیز باید از ساعت بیولوژیکی شروع کنیم.
نموداری که هسته مقاله را خلاصه می کند
با فراگیر شدن موج چاقی در جهان، NAFLD در حال تبدیل شدن به مهم ترین عامل ایجاد کننده سرطان کبد است و برخی مطالعات پیش بینی کرده اند که تا سال 2030، NAFLD، "نسل جدید شیطان" جای هپاتیت B را خواهد گرفت. ویروسهای هپاتیت C و پاتوژنز و ویژگیهای بیماری HCC مرتبط با NAFLD تفاوت زیادی با HCC مرتبط با ویروس هپاتیت ندارند. HCC.
پیش از این، بسیاری از مطالعات نشان دادهاند که اختلالات ریتم شبانهروزی در متابولیسم لیپید، متابولیسم گلوکز و فلور روده ممکن است به HCC مرتبط با NAFLD کمک کند، اما آزمایشهای صرفاً روی موش میتواند در میزان تأثیر بر انسان یا ناشناخته بزرگ پس از آن منعکس شود. همه، ساعت های بیولوژیکی انسان و موش بسیار متفاوت است.
بنابراین در مطالعه کنونی، محققان دانشکده پزشکی دانشگاه بیلور از مدل موش کبدی انسانسازی شده برای ارزیابی دقیقتر اثرات اختلال شبانهروزی استفاده کردند. آزمایشها نشان داد که موشهایی که تحت یک شیفت شبانه {{0}ساعته قرار گرفتند (که با تنظیم تحویل نور به دست میآید) طول عمر بسیار کوتاهتری داشتند، علائم قابلتوجهی از سیروز و یرقان و ایجاد HCC و متاستازهای دوردست در مقایسه با موشهایی که در معرض آن قرار گرفتند. به یک چرخه روشن/تاریکی پایدار.
اختلال در ریتم شبانه روزی برای ایجاد HCC به تنهایی کافی است
تجزیه و تحلیل نشانگرهای سرمی در موشها نشان داد که موشهای مبتلا به اختلال ریتم شبانهروزی قبل از تأیید تشخیص HCC دچار هیپرگلیسمی و هیپرانسولینمی شدند و سطوح نشانگرهایی مانند TNF و IL{0}} که با آسیب کبدی، التهاب و فیبروز کبدی به طور قابل توجهی افزایش یافته بود که با تظاهرات بیماران انسانی مبتلا به سیروز یا NAFLD نیز سازگار بود.
تشریح بیشتر کبد موش نیز تغییرات پاتولوژیک مشابه HCC مرتبط با NAFLD انسانی را مشاهده کرد. در نتیجه، آزمایشها بر روی مدلهای موشهای کبد انسانسازی شده توانستند تأیید کنند که اختلال در ریتم شبانهروزی برای القای HCC مرتبط با NAFLD به تنهایی کافی است.
توالی RNA سلولهای کبدی سرطانی نشان داد که اختلال شبانهروزی تأثیر قابلتوجهی بر بیان ژن در سلولهای پارانشیمی و غیر پارانشیمی دارد، با تمرکز بر طیف کاملی از اختلالات در سطح رونوشت: متابولیسم سلولهای کبدی گلوکز، اسیدهای صفراوی، کلسترول، و سایر مواد، و همچنین پاسخ های التهابی، از اختلال شبانه روزی مصون نیستند، و حتی بیشتر از آن، انتقال اپیتلیال- مزانشیمی (EMT)، برنامه ریزی مجدد متابولیک، مهمتر از آن، فرآیندهایی مانند انتقال اپیتلیال-مزانشیمی (EMT)، برنامه ریزی مجدد متابولیک، اختلال در تنظیم نقاط بازرسی ایمنی و سیگنالینگ P53 به طور مستقیم با سرطان زایی سلولی مرتبط است.
می توان گفت که اختلال در ریتم شبانه روزی در موش، مکانیسم های بیماری زایی معمولی HCC مرتبط با NAFLD انسانی را به طور کامل بازتولید می کند و تظاهرات رونویسی سلول های کبدی و تومورهای موش تقریباً مشابه نتایج توالی یابی بیماران انسانی است که ارزش یافته ها را تأیید می کند. و از ادامه مطالعات عمیق در مدلهای موش انسانی برای روشن کردن مکانیسمهای انکوژنیک اختلال ریتم شبانهروزی و همچنین سایر پروموترهای HCC پشتیبانی میکند. و سایر مکانیسم های انکوژنیک HCC.
اختلال مزمن ریتم شبانه روزی مسیرهای امضای مختلفی را در HCC مرتبط با NAFLD فعال می کند.
علاوه بر این، از آنجایی که اختلالات شبانه روزی منجر به تغییرات در سطوح مختلف متابولیک می شود، اندازه گیری سطوح متابولیت های خاص می تواند یک روش نسبتاً غیر تهاجمی برای ردیابی پیشرفت سرطان باشد و محققان تجزیه و تحلیل های خاصی را برای این منظور انجام داده اند که تأیید می کند که انواع مختلف اسیدهای صفراوی به طور مداوم در طول پیشرفت NAFLD به HCC افزایش می یابد و می تواند به عنوان نشانگرهای پیش آگهی برای بیماران عمل کند.
در نتیجه، نقش اختلالات ریتم شبانه روزی در ارتقاء توسعه HCC واضح است، و از آنجایی که در حال حاضر درمان خاصی برای NAFLD وجود ندارد، داروهای NAFLD با موفقیت برای بازاریابی تایید شده اند، می خواهید به درمان برای مسدود کردن NAFLD و سپس قطع آن اعتماد کنید. روند سرطانی هنوز نسبتا دشوار است، ما هنوز از یک خواب خوب شبانه هستیم، دهان خود را ببندید و یک قدم به جلو بردارید، سعی کنید از کبد چرب و اختلالات ریتم شبانه روزی دوری کنید، اجازه ندهید آنها به خط غیر قابل حل ضربه بزنند. تنها راه برای این کار دوری از کبد چرب و اختلالات ریتم شبانه روزی است.
