در سپتامبر ۲۰۲۰ رئیس جمهور شی جینپینگ در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد و اعلام کرد که انتشار دی اکسید کربن چین تا سال ۲۰۳۰ به اوج خود خواهد رسید و برای رسیدن به بی طرفی کربن تا سال ۲۰۶۰ تلاش خواهد کرد. این تعهد به سرعت به یکی از نگران ترین مسائل جهان تبدیل شده است. در طول دو جلسه، بی طرفی کربن، به عنوان یک مسئله کلیدی، توجه نزدیک در بازار را نیز برانگیخت.
بی طرفی کربن به محاسبه مقدار کل انتشار گازهای گلخانه ای تولید شده به طور مستقیم یا غیر مستقیم توسط بنگاه ها، گروه ها یا افراد در یک دوره زمانی خاص، و از طریق جنگل زدایی، صرفه جویی در انرژی و کاهش انتشار و غیره، برای جبران انتشار دی اکسید کربن خود و رسیدن به «انتشار صفر دی اکسید کربن» اشاره دارد. ".
منابع انتشار کربن عمدتاً شامل زغال سنگ، نفت، گاز طبیعی، و فرایندهای صنعتی است. در روند پیشرفت کشورم به سمت هدف بی طرفی کربن، ساختار انرژی و ساختار صنعتی به ناچار دستخوش تغییرات شدیدی خواهد شد که تاثیر عمیقی بر صنعت شیمیایی خواهد گذاشت.
در حال حاضر منابع انرژی فسیلی مانند زغال سنگ، نفت، و گاز طبیعی هنوز ۸۵٪ از کل ساختار مصرف انرژی را تشکیل می دهند و مهم ترین منبع انتشار کربن هستند. برای کاهش انتشار کربن، بهینه سازی طولانی مدت ساختار مصرف انرژی مورد نیاز است. در آینده کاهش مصرف نفت در واقع به روندی اجتناب ناپذیر تبدیل شده است. این موضوع چه تاثیری بر صنعت پتروشیمی خواهد داشت؟
برابری انرژی بالادستی
در آینده روند انرژی جدید مانند باتری لیتیوم و انرژی هیدروژن برای جایگزینی روغن تصفیه شده اساساً روشن بوده است. بی بدیل بودن نفت خام نسبت به دیگر انرژی های فسیلی همچنان تضعیف خواهد شد. در آینده قیمت انرژی واحد نفت خام، زغال سنگ، و گاز طبیعی ممکن است روز به روز یکنواخت تر شود. نتیجه این است که قیمت نفت ممکن است برای مدت طولانی پایین بماند که سود بلند مدت برای شرکت های شیمیایی میان دست و پایین دست خواهد بود.
بازیافت پلاستیک و ارتقاء پلاستیک های تخریب پذیر
از دیدگاه پایان توسعه، ما معتقدیم که بازیافت پلاستیک ها و استفاده جایگزین از پلاستیک های تخریب پذیر یکی از مفیدترین وسایل برای کاهش انتشار کربن نفتی است.
بازیافت پلاستیک را می توان به سه سطح تقسیم کرد. سطح اول این است که پلاستیک زباله را به محصولات از طریق پردازش فیزیکی ساده مورد استفاده قرار گیرد در زمینه های دیگر، اما زمینه های موجود پس از پردازش مجدد بسیار محدود است؛ یک روش بهتر این است که حذف محصولات پس از تصفیه تکثیر, اما به دلیل خلوص دشوار است برای رسیدن به حالت پلاستیک های جدید, آن را اجتناب ناپذیر است به جمع و جور کردن پس از بازسازی. به عنوان مثال بطری های آب پلی استر را نمی توان پس از بازیافت به بطری های آب ساخت. بهترین روش از طریق pyrolysis است. پلاستیک تجزیه می شود و به مونومرها فرآوری می شود و سپس پلاستیک های ساخته شده می توانند قابل مقایسه با پلاستیک های جدید باشند.
شرکت های شیمیایی خارج از کشور سرمایه گذاری زیادی در فناوری بازیافت کرده اند و به نتایج خاصی دست یافته اند. به عنوان مثال BASF شروع به استفاده از فناوری هیرولیز برای پردازش پلاستیک های زباله و لاستیک های زباله برای تولید محصولات پلاستیکی جدید کرده است.
پلاستیک های تخریب پذیر، به ویژه پلاستیک های مشتق شده از زیست توده، می توانند به دفع خوب پلاستیک های زباله دست یابند و به طور مؤثری انتشار کربن را بدون سوزانده شدن و دفن زباله کاهش دهند.
فرصت برای سوخت های زیستی
سوخت های زیستی عمدتاً به روغن های تصفیه شده ای اطلاق می شود که از گیاهان یا روغن ها ساخته می شوند. از آنجا که فرم استفاده تفاوت چندانی با روغن های تصفیه شده ندارد، نیازی به تغییر سیستم قدرت و امکانات حمایتی مرتبط نیست، بنابراین ترویج آن کمتر دشوار است. در حال حاضر بنزین اتانول و بیودیزل به طور گسترده ای در جهان مورد استفاده قرار می گیرند.
در زمینه خودروهای بنزینی کشورم در اوایل آزمایش استفاده از اتانول سوخت را انجام داده است.
اگرچه استفاده از بیودیزل در چین ترویج نشده است، اما مصرف سالانه بیودیزل در اروپا به حدود ۱۳ میلیون تن رسیده است. بیودیزل می تواند بدون تأثیر بر سیستم قدرت موجود، دیزل معمولی را به طور کامل جایگزین کند. دوم اینکه مواد اولیه از گیاهان می آید و به هیچ عنوان انتشار کربن تولید نمی کند. اگر زباله به عنوان ماده اولیه مورد استفاده قرار گیرد، حتی به عنوان انتشار منفی در نظر گرفته می شود.
در ماه مارس، مغولستان داخلی سیاست جدیدی را برای کنترل دوگانه مصرف انرژی در طول دوره برنامه پنج ساله ۱۴ آغاز کرد، و اهداف سختگیرانه تری را برای کنترل مصرف انرژی در طول دوره برنامه پنج ساله ۱۴ مطرح کرد که اولین شات سیاست ملی «بی طرف کربن» بود. این سند همچنین ترتیبات خاصی برای صنایع مختلف می دهد. در صنعت شیمیایی، از سال ۲۰۲۱، مغولستان داخلی دیگر پروژه های ظرفیت جدیدی را برای یک سری محصولات مانند کک (زغال آبی)، کلسیم کاربید، پی وی سی، آمونیاک مصنوعی (اوره)، و اتانول تصویب نخواهد کرد. .
تغییر زمان ها آغاز شده است! حاضری?
